Windows “Foks” Blog

Kolejna część z serii „przeglądu” funkcjonalności – „Power Pack 1 Feature-by-feature”. Tym razem przyjrzymy się szczegółowo zmianom w funkcjonalności dostępu zdalnego. Dla przypomnienia – docelowo chciałbym opisać wszystkie nowe funkcjonalności udostępnione w dodatku PP.

Remote Access – kluczowy filar funkcjonalności Windows Home Server. Użytkownik ma możliwość nie tylko przeglądać/tworzyć/usuwać foldery z zawartością wszystkich plików przechowywanych na serwerze, ale również ma możliwość dostępu zdalnego do podłączonych, włączonych stacji klienckich poprzez przeglądarkę internetową. Użytkownik może zarejestrować własny alias w domenie .homeserver.com (w pełni bezpłatnie!), następnie po jego wpisaniu w przeglądarce uzyska dostęp do witryny reprezentującej domowy serwer. Istnieje możliwość przeglądania plików przechowywanych w folderach udostępnionych – przykładowo, będąc daleko od domu i mając dostęp do sieci Internet mamy możliwość przeglądania zdjęć czy innych cyfrowych wspomnień. Dla osób, które systemu jeszcze nie używały, przygotowałem „poglądowe” zrzuty ekranu.

Tak właśnie wygląda idea dostępu zdalnego w dużym skrócie - jednakże sam artykuł nie jest omówieniem całej technologii Remote Access, a tylko publikacją wskazującą co zmieniono i poprawiono w dostępie zdalnym w dodatku Power Pack.

Dotychczasowo tworząc nowe konto użytkownika mieliśmy tak naprawdę tylko dwie opcje do wyboru – zezwolić na dostęp zdalny dla konta lub dostęp zabronić (pole wyboru Enable Remote Access for this user). Wraz z zainstalowaniem PP tworząc nowe konto mamy możliwość „granulacji” uprawnień, a dokładniej mamy większe możliwości limitacji uprawnień. Tworząc nowe profile możemy zdecydować, czy użytkownik ma mieć dostęp tylko do zakładki Computers czy Shared Folders.

Utworzyłem dwóch użytkowników - jeden z nich ma dostęp do Computers , zaś drugi – do Shared Folders:

Dodano nowe opcje widoków – przeglądając zdjęcia możemy wyświetlić ich miniatury, szczegóły oraz listę. Użytkownicy przeglądarek Internet Explorer 6 i 7 mają do dyspozycji nową metodę przesyłania plików – nie musimy korzystać z opcji „Przeglądaj” i doszukiwać się lokalizacji – w tej chwili wystarczy „przeciągnąć” plik w odpowiednie pole (drag&drop). Dodano również czytelny pasek postępu procesu przesyłania plików.

Poprawiono błąd związany z przesyłaniem większych plików (najczęściej kończyło się to time out’em). Pobierając wiele plików jednocześnie, system generuje paczkę ZIP bądź zbiorczy plik wykonywalny EXE.

Podsumowując – zmiany w Remote Access nie są znaczne. Jednakże dodano nowe funkcje, które podnoszą standard korzystania z funckji, ale również uparszczając ten proces. Zachęcam do testów!

Czas na pierwszy artykuł z serii „Power Pack 1 Feature-by-feature”. Seria publikacji ma na celu przybliżyć czytelnikowi co tak naprawdę oferuje dodatek Power Pack 1. Docelowo cała seria zawierać będzie informacje o najważniejszych zmianach, które zostały wprowadzone PP.

Nową funkcjonalnością, na którą najbardziej czekają dotychczasowi użytkownicy Windows Home Server, która pojawi się w Power Pack 1 jest „Home Server Data Backup”. Jest to nowa opcja, która pozwala użytkownikowi na wykonywanie kopii zapasowych danych magazynowanych w folderach znajdujących się na domowym serwerze – reasumując, użytkownik ma możliwość backup’u serwera. W poniższej publikacji chciałbym pokazać „jak to działa” i pomóc użytkownikowi w konfiguracji tejże opcji.

Nim rozpoczniemy faktyczny proces konfiguracji musimy podłączyć nowy dysk do naszego serwera – będzie on dedykowanym urządzeniem do przechowywania danych. Warto zauważyć, że nie określono wymagań, jaki to typ dysku ma być – pamiętajmy, że musi być na tyle „pojemny”, aby mógł przechować kopię danych. Przyjmujemy założenie: urządzenie jest podłączone. Następnie należy połączyć się z konsolą Windows Home Server (Windows Home Server Console). Zgodnie z ideą stacji bezobsługowej zadanie wykonamy z poziomu stacji działającej pod kontrolą Windows Vista.

Jeżeli nie chcemy kupować nowego urządzenia, a wykorzystać już dostępne (ważne dla osób, które testują system w środowisku wirtualnym), które do chwili obecnej było używane, jako magazyn danych musimy zaznaczyć dysk, a następnie wybrać opcję Remove w celu usunięcia dysku. Po tych czynnościach użytkownik postępuje, jak podano poniżej.

1. Z poziomu aplikacji klienckiej (Windows Home Server Connector) wybieramy opcję Windows Home Server Console w celu nawiązania sesji zdalnej z panelem administracyjnym Windows Home Server.

2. Klikamy zakładkę Server Storage. Jak widać pojawiła się nowa pozycja w sekcji Non Storage Hard Drives, jest to dysk, który właśnie podłączyliśmy do domowego serwera.

3. Zaznaczamy dysk, następnie z podręcznego menu wybieramy Add, w celu uruchomienia kreatora dodawania nowego dysku.

4. Zapoznajemy się z informacjami, w celu potwierdzenia klikamy Next.

5. Jeżeli chcemy, aby dysk został dodany, jako „dedykowany” dla kopii zapasowej serwera musimy zaznaczyć drugą z opcji – Use this hard drive to backup files thatare stored on your home server.

6. Jeżeli dysk był wcześniej używany – nadajmy etykietę urządzeniu.

7. Dysk zostaje dodany – będzie widoczny w części Server Backup Hard Drives w zakładce Server Storage.

8. Przejdźmy do sekcji Computers&Backup – na liście pojawiła się nowa ikona, która reprezentuje nasz serwer – maszyna Windows Home Server została dodana do komputerów, które podlegają narzędziu kopii zapasowej.

9. W celu wykonania backup’u klikamy prawym przyciskiem myszy na ikonie serwera, z menu wybieramy Backup Now.

Użytkownik może dostosować listę folderów, które znajdą się w finalnej kopii zapasowej – w tym celu w oknie Backup Now przy każdym z folderów musimy wskazać dysk docelowy (w naszym przypadku na liście będzie dostępny tylko jeden dysk – gdyż tylko jedno urządzenie przeznaczyliśmy na ten cel). Logicznym wnioskiem jest fakt, iż foldery, przy których nie wskazaliśmy docelowej lokalizacji nie zostaną zawarte w tej kopii zapasowej.